Ode | aan Lee Teng Poh

Als een eigentijdse Van Gogh leert kunstenares Lee Teng Poh zichzelf continue nieuwe kunstvormen aan, heeft zij een unieke blik op de wereld en verdient zij veel meer lof van haar tijdsgenoten. Vandaar deze ode gericht aan haar.

Door Marijke Phoa

Kunstenares Lee Teng Poh is een goede vriendin van mij. Ik heb haar bijna tien jaar geleden leren kennen toen wij samen op dezelfde sport zaten in Hoorn, maar ik heb haar pas echt leren kennen toen zij enkele jaren later naar Utrecht verhuisde waar ik op dat moment woonde. We gingen werken bij hetzelfde pastarestaurant op het station, trokken vaker met elkaar op en deelden uiteindelijk ook de minder goede tijden samen. En in al die jaren heb ik haar zien groeien. Ondanks dat ze worstelde met depressie, heeft Lee Teng haar eigen weg gevonden. Dus bij deze mijn ode aan haar, omdat ik niemand ken zoals zij.

Ten eerste is Lee Teng een waar genie. Zij heeft een brein dat overloopt aan ideeën en de meest nieuwsgierige houding die je je maar kan voorstellen. Een homo universalis! Van tekeningen tot keramiek, van houtdrukkunst tot zelf petten in elkaar zetten, als Lee Teng iets interessant vindt zoekt zij het tot de bodem uit, maakt het zich meester en is weer door naar het volgende project. Ik heb haar computerspelletjes in elkaar zien zetten, mensen zien tatoeëren, lettertypes zien ontwerpen, feministische teksten zien zeefdrukken met plaatjes van katten erbij, stripboeken zien ontwikkelen, kleding in elkaar zien naaien en haar eigen website in elkaar zien zetten. De mateloze energie die haar voort beweegt is ontzagwekkend. Zij doet alles met een volle 100% en wij simpele stervelingen kunnen het amper bijhouden. Wanneer ik mij even omdraai zit zij alweer aan het volgende avontuur. Hoe zij het doet, geen idee, maar ik vind het prachtig.

Ten tweede is zij de meest oprechte persoon die ik ooit ontmoet heb. Ze is mijn en ieders cheerleader tot het einde. Het is dan ook met veel moeite dat ik haar überhaupt betaald weet te krijgen voor haar werk wat zij voor de website doet, want zoals zij stelt ‘maar ik wil jou gewoon graag helpen.’ Ter illustratie van hoeveel goeds dat een mens kan doen, hier een uittreksel uit een brief aan Lee van een beginnende schrijver:

De meeste mensen hadden bedenkingen als ik weer een van mijn bizarre plannen voorlegde, of ten minste commentaar, maar ik weet nog goed hoe enthousiast je was. Je vond het een tof script, je wilde meewerken, en je maakte direct al een paar schetsen.
 
Maar wat het meeste voor me betekende op dat moment was dat je direct vertrouwen in mijn verhaal had. Ik schreef toen nog niet zo lang. Als ik mijn tekstjes aan vrienden liet lezen hadden ze meestal goedbedoelde feedback, of een aanmoediging, maar echt enthousiasme zat er zelden in. Ons stripproject was de eerste keer dat iemand mij helemaal toevertrouwde om de woorden van een project de goede kant op te sturen.

De tekeningen die je toen hebt gemaakt staan nog steeds op mijn computer. Ik vind ze nog steeds vet. Het project is uiteindelijk gestrand, maar het zelfvertrouwen dat je me hebt gegeven in die maanden heeft me echt gaande gehouden in een tijd waarin weinig goed leek te gaan. Dank je wel daarvoor. Ik hoop dat je altijd zo enthousiast blijft.

Hoewel ik geen greintje creatief talent bezit moedigt zij mij altijd aan om het alsnog gewoon te proberen. Voor mijn verjaardag krijg ik een schetsboek, houtskooltjes of inkt om mee aan de slag te gaan. Of heeft ze een DIY (do it yourself) zeefdrukset voor mij bij elkaar gezocht zodat ik thuis kan oefenen. Daar voegt zij dan een handgetekende handleiding bij en ik kan weer experimenteren met mijn talentloze gestel.

Lee Teng Poh geeft een lezing over haar werken met voedsel als onderwerp

Ten slotte is zij de meest bescheiden persoon die ik ken. Elke keer wanneer ik weer vol bewondering naar haar kijk en uitroep wat een fantastisch werk zij heeft gemaakt is het antwoord ‘ah, zo lief, maar dat kan jij ook gewoon hoor!’ gevolgd door een steevast bemoedigende ‘laten wij binnenkort anders gewoon samen het proberen’. Terwijl ik dondersgoed weet dat wat ik maak niet eens in de buurt komt van haar creaties. Zij geloof heel erg in de ander, en haalt zichzelf soms daar misschien wat te ver mee naar beneden. Want in mijn ogen is zij de meest geniale kunstenaar, en ook nog eens een prachtig mens.

Bekijk vooral ook haar vernieuwde website www.pohpohpoh.nl!

 Lee Teng Poh samen met haar partner, steun en toeverlaat Lotte, tijdens het SPRING Utrecht festival